#Xplore2018 Tanzania: wat een ervaring!

Ik ben inmiddels al weer even terug. Zelfs de eerste weken van havo 4 zitten er al op. Maar nog elke dag denk ik terug aan mijn Xplore2018 wereldstage naar Tanzania. Wat was het een fantastische reis! Culturen uitwisselen in een Masaidorp, fundering storten van een teachers house en een voetbalwedstrijd tussen Nederland en Tanzania, prachtige natuur en wildlife en vooral ook veel lol met elkaar. We hebben ongelofelijk veel meegemaakt en geleerd! Het is te veel om in één verslag te vatten en eerlijk gezegd is het ook lastig om alle ervaringen over te brengen. Toch wil ik heel graag een paar dingen die indruk gemaakt hebben met jullie delen. Daarom heb ik 10 momenten uitgekozen…

 

De toiletten

Bij aankomst op de eerste school waar we zouden verblijven, liepen we al gauw tegen de eerste verrassing aan. Natuurlijk waren we er al een beetje op voorbereid. En we hadden echt geen luxe toiletten verwacht. Maar de aanblik van een gat in de grond waarboven je moet hurken, deed ons meteen beseffen dat het echt back to basic was. Ik heb het doen van een grote boodschap zo lang mogelijk uit proberen te stellen (3 dagen!), maar op een gegeven moment moest ik (helaas) toch echt. Er was niet zoals thuis een doorspoelknop. Nee, we moesten na het doen van onze behoefte een emmer water in het gat leeggooien om je ‘zooi’ weg te spoelen. Dit is natuurlijk niet de beste manier. Het gebeurde dan ook meerdere keren dat het gat verstopt zat.

 

Speciaal voor blinden

Op de tweede dag van onze reis bezochten we een primairy school. Daar mochten we meekijken bij twee lessen. De eerste les was een klas met blinde kinderen die op een speciale manier les krijgen. Hun boeken zijn geschreven in braille. Hun lestijden zijn anders dan die van de andere leerlingen zodat zij in alle rust pauze kunnen houden en de lessen goed kunnen volgen. Hun lessen duren vaak wat langer, omdat er geen gebruikgemaakt kan worden van beeld(en). Wij vonden het bijzonder om te zien dat ook hier speciaal onderwijs gegeven wordt ondanks dat de scholen niet zo uitgebreid zijn.

 

Een stoffige dag

Een dag gingen we naar een andere primairy school waar we de fundering van het teachers house hebben gestort. Een teachers house is het bijgebouw waar de leerkrachten verblijven gedurende de maanden dat de school open is. Voor sommige leerkrachten is de afstand tussen hun huis en de school namelijk groot. Vaak komen ze om die reden dan niet opdagen. De fundering storten gebeurde met emmers zand. Die moesten we vervolgens ‘in een treintje’ aan elkaar doorgeven. De laatste man in de rij gooide de emmer dan leeg. In totaal hebben we zeventig kuub zand verdeeld over vier ruimtes in het huis. Het was een hele zware dag, maar vooral ook  een supergezellige dag. We deden ons werk zingend en als een goed team!

 

Volwassen worden

Natuurlijk hadden we ook de eer om met de kennis te maken. Samen met een Masai man beklommen we een berg. Bovenaan was een grot waar Masai jongens van een jaar of twaalf drie maanden moeten verblijven. Na deze soort van ‘overlevingsmissie’ zijn ze volgens hun cultuur volwassen. Onderweg kwamen we langs een enorme boom waar allemaal tekens in stonden gekerfd. Deze boom dient als hun kalender. Het uitzicht onderweg was prachtig.

 

 

Dollarstreet

Aan het eind van de eerste week bezocht iedere crew een gezin in het dorp om een interview af te nemen met een van de volwassen bewoners en om foto’s en video’s te maken van hun leefsituatie. Van Stichting Global Exploration (SGE) hadden we instructies gekregen voor de foto’s en video’s. Deze verhalen zijn onderdeel van een onderzoek dat SGE doet: Dollarstreet. Met dit onderzoek vergelijken ze de verschillende leefsituaties van gezinnen over de hele wereld. Tijdens het maken van de video’s vroegen deze kindjes of ik een foto met ze wilde maken.

 

 

Icebreaker

Op de derde school was het de beurt van mijn crew ‘Education’ om de icebreakers te leiden. Icebreakers zijn spelletjes waarmee je elkaar al een beetje leert kennen. Iedereen, Nederlandse en Tanzaniaanse leerlingen én leerkrachten doen aan zo’n spelletje mee. Op deze manier heb je een leuke opening. Een van deze spelletjes is dat iedereen in de groep in een bepaalde volgorde in één rij gaat staan zonder uit de rij te gaan. Bijvoorbeeld op voornaam of leeftijd.

 

Een toeristische pitstop

Onderweg naar de vierde en laatste school stopten we bij de plaatselijke ‘Hippo site’. Het is een heel groot meer waar een grote groep nijlpaarden leeft. We zijn eerst naar de overkant van het meer geroeid. Tijdens dat tochtje maakte mijn schipper veel grapjes. Hij vroeg bijvoorbeeld of ik vergeetachtig was en daarom overal foto’s van maakte. Eenmaal aan de overkant moesten we ongeveer tien minuten lopen naar de plek waar we de nijlpaarden zouden spotten. Onze gids legde uit dat ze op geluid afkomen om te kijken waar het vandaan komt en wat er aan de hand is. Zodoende sloeg hij met een stok tegen een plastic bak aan en daarna kwamen de nijlpaarden inderdaad boven water. Dit was een erg mooie dag en een bijzondere ervaring. Geen van ons had ooit eerder een nijlpaard gezien.

 

SAFARIIIII!!!

De laatste dagen van onze reis verbleven we op een camping en hadden we geen buddy’s meer. Op deze manier konden we rustig en een beetje toeristisch met elkaar afsluiten. (De camping had echte douches en zelfs een klein zwembad, wat een luxe!!) En we gingen op safari!! Wat een uitzettend gave manier om de reis af te sluiten en nog de natuur van dit prachtige land te kunnen ontdekken. In grote landcruisers reden we door Tarangire National Park. Ik zag zebra’s, giraffen, gnoes, buffels, apen, antilopes… Helaas hebben we niet de hele Big 5 kunnen spotten, maar wat wel heel erg bijzonder was, is dat we een cheetah tegen zijn gekomen!

 

Souvenir

De volgende dag deden we nog een fietssafari geweest waarop we nog meer mooie natuur en dieren gezien. We stopten bij een familie die bananenbier en bananenwijn maakt. Hier hebben veel van ons een flesje wijn voor hun ouders gekocht. Aan het eind van onze tocht kwamen we bij een ‘paintshop’ waar schilders hun werk verkochten. Ik liep er een beetje rond te kijken, niet van plan iets te kopen tot een groot schilderij mij raakte. Het contrast tussen het zwart-wit en de felle kleuren met de koning van de dieren vind ik heel gaaf. Deze herinnering heeft inmiddels een mooi plekje op mijn nieuwe kamer thuis!

 

De laatste loodjes

Op de allerlaatste dag voor vertrek maakten we nog een wandeling van tien kilometer, vijf heen en vijf terug. We wandelden van de camping een eind de stad uit en een berg naar een speciaal uitkijkpunt om van het uitzicht te kunnen genieten. Het was best een pittige wandeling. De berg was erg stijl. En omdat we al best moe waren we de hele reis en alle indrukken, kostte het veel energie. Eenmaal de berg weer af, onderweg terug naar de camping, liepen we opeens letterlijk tussen een enorme groep bavianen! Dit was supergaaf en we zagen dit dus ook zeker als beloning voor onze inzet bij de heftige wandeling! Helaas heb ik daar geen foto van kunnen maken.

 

Bij deze wil ik heel graag nog een keer iedereen ontzettend bedanken, die het mogelijk heeft gemaakt dat ik deze geweldige levenservaring op mocht doen. Deze herinneringen en indrukken ga ik nooit meer vergeten.

Klaar voor vertrek…

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *